این فصل با رویکردی انتقادی به بررسی ازدواج کودکان از منظر حقوق کودک می‌پردازد. نویسندگان با نقد رویکردهای غالب که عمدتاً بر تعیین حداقل سن قانونی و ممنوعیت ازدواج کودکان تمرکز دارند، نقش عوامل اقتصادی، نابرابری جنسیتی، هنجارهای اجتماعی و محدودیت فرصت‌های آموزشی و شغلی را در تداوم این پدیده بررسی می‌کنند. متن همچنین با تأکید بر عاملیت کودکان و تفاوت تجربه دختران و پسران، ضرورت عبور از راه‌حل‌های صرفاً قانونی و توجه به زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی را مطرح می‌کند.

این فصل با رویکردی انتقادی، تجربه‌های نوجوانان دارای تنوع عصبیِ درگیر با نظام عدالت کیفری را بررسی کرده و نشان می‌دهد که تحقق حقوق کودک، فراتر از اجرای قانون، مستلزم شنیدن صدای کودکان و بازاندیشی در رویکردهای حقوقیِ رایج است.

نیکو براندو در این فصل با طرح پرسش «آیا من یک پژوهشگر انتقادی حقوق کودک هستم؟» به تبیین مبانی پژوهش نقادانه در حوزه حقوق کودک می‌پردازد. او با معرفی الگوی انطباقیِ کودکی، بر اهمیت نقد مفروضات رایج، توجه به تجربه‌های متنوع کودکان و بازاندیشی در جایگاه پژوهشگر تأکید می‌کند.

بی‌تردید مطالعه در مراحل مختلف رشد کودک و افزایش مهارت‌های فردی و اجتماعی وی موثر است. در این مقاله سعی شده است تا با ارائه راه‌کارهایی ساده، کودکان را از سنین کم به مطالعه علاقه‌مند کرد.

کتابچه‌ی به بدن من احترام بگذارید که توسط سازمان نجات کودکان تدوین شده است حاوی توصیه‌هایی برای والدین و سرپرستان کودکان درباره‌‌ی چگونگی آغاز صحبت با آنها در ارتباط با مسائل جنسی در سنین مختلف است.