آنچه باید درباره‌ی گرایش جنسی و جوانان بدانیم

راهنمایی مقدماتی برای مدیران ، معلمان و کارکنان مدارس

انجمن روان‌شناسی آمریکا
ترجمه و انتشار: سایت حق کودکی

ارجاع: آنچه باید درباره‌ی گرایش جنسی و جوانان بدانیم: راهنمایی برای مدیران ،معلمان و کارکنان مدارس. (۲۰۰۸). واشینگتن: انجمن روان‌شناسی آمریکا. ترجمه و انتشار: وب‌سایت حق کودکی.

مطلب حاضر به بررسی گرایش جنسی در دوران نوجوانی، فرایند شکل‌گیری و شناخت آن و تفاوت میان گرایش جنسی و رفتار جنسی می‌پردازد. همچنین، با تکیه بر دیدگاه‌ها و مواضع سازمان‌های تخصصی حوزه سلامت و سلامت روان، تلاش‌های موسوم به درمان تبدیلی و رویکردهای مذهبی با هدف تغییر گرایش جنسی را بررسی کرده و به پیامدهای احتمالی آن‌ها بر سلامت روان، امنیت و بهزیستی نوجوانان می‌پردازد. این راهنما بر اهمیت ایجاد محیط‌های آموزشی امن و پذیرنده تأکید دارد، محیط‌هایی که در آن همه نوجوانان، فارغ از گرایش جنسی خود، بتوانند از حمایت و فرصت برابر برای رشد و یادگیری برخوردار باشند.

اطلاعات مندرج در این کتابچه توسط ائتلافی متشکل از سازمان‌های فعال در حوزه‌های آموزش، سلامت، سلامت روان و نهادهای مذهبی تدوین شده است. این سازمان‌ها دغدغه‌ای مشترک نسبت به سلامت و آموزش همه دانش‌آموزان در مدارس، از جمله دانش‌آموزان لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا دارند. ما می‌دانیم که شما نیز در این دغدغه با ما سهیم هستید؛ اینکه همه دانش‌آموزان باید فرصت داشته باشند در محیطی امن و حمایتگر آموزش دیده و رشد کنند.

دلیل انتشار این کتابچه در مقطع کنونی، فراهم کردن اطلاعات دقیق برای شما، به‌عنوان مدیران، معلمان و کارکنان مدارس است؛ اطلاعاتی که به شما کمک خواهد کرد در مواجهه با افزایش اخیرِ تلاش‌ها برای ترویج روش‌های تغییر گرایش جنسی از طریق درمان و فعالیت‌های مذهبی، واکنشی آگاهانه و مناسب نشان دهید. ااین موج فزاینده با مطالبه‌ای همراه بوده است مبنی بر اینکه در مدارس، به این دیدگاه‌ها درباره همجنس‌گرایی نیز به همان اندازه فرصت و زمان اختصاص داده شود.

منظور ازتبدیل‌درمانی گرایش جنسی، مشاوره و روان‌درمانی با هدف تلاش برای از میان بردن تمایلات جنسی افراد نسبت به هم‌جنسان خود است. اصطلاح فعالیت‌های مذهبی با هدف ترک همجنس‌گرایی به گروه‌های مذهبی‌ای اشاره دارد که از دین و آموزه‌های مذهبی برای تلاش در جهت از میان بردن این تمایلات استفاده می‌کنند. معمولاً تبدیل‌درمانی گرایش جنسی از سوی ارائه‌دهندگانی ترویج می‌شود که ارتباطات نزدیکی با نهادها و سازمان‌های مذهبی دارند. برخی سازمان‌های مذهب محور، مانند سازمان "تمرکز بر خانواده"، منابع قابل‌توجهی را صرف ترویج تبدیل‌درمانی گرایش جنسی و فعالیت‌های مذهبی با هدف ترک همجنس‌گرایی در میان معلمان و جوانان کرده‌اند؛ این ترویج از طریق برگزاری کنفرانس‌ها، تبلیغات و رسانه‌ها صورت می‌گیرد.

این کتابچه اطلاعاتی را ارائه می‌دهد که از سوی پزشکان، مشاوران، مددکاران اجتماعی، روان‌شناسان، کارشناسان حقوقی و مربیانی گردآوری شده است که در زمینه تحول و شکل‌گیری گرایش جنسی در نوجوانان و نیز مسائل و چالش‌های مطرح‌شده در ارتباط با تبدیل‌درمانی گرایش جنسی و فعالیت‌های مذهبی با هدف ترک همجنس‌گرایی، دانش و تخصص دارند. امیدواریم شما و دیگر افرادی که دغدغه نوجوانان را دارند و با آنان کار می‌کنند، اطلاعات مستند و علمی ارائه‌شده در این کتابچه را با دقت مطالعه کرده و هنگام مواجهه با مناقشات مربوط به گرایش جنسی در مدرسه، آن‌ها را با تأمل و سنجیدگی مورد ارزیابی قرار دهید.

تحول و شکل‌گیری گرایش جنسی

گرایش جنسی عبارت است از کشش عاطفی، عاشقانه یا جنسیِ پایدار که فرد نسبت به مردان، زنان یا هر دو احساس می‌کند. اگرچه گرایش جنسی در امتداد طیفی پیوسته قرار دارد، اما معمولاً در قالب سه دسته توصیف می‌شود: دگرجنس‌گرایی، به معنای کشش به جنس دیگر؛ همجنس‌گرایی، به معنای کشش به هم‌جنس؛ و دوجنس‌گرایی، به معنای کشش به هر دو جنس. تاکنون به‌طور قطعی مشخص نشده است که گرایش جنسی تحت تأثیر کدام عامل یا مجموعه‌ای از عوامل شکل می‌گیرد. همچنین، زمان ظهور، شناخت و ابراز گرایش جنسی در افراد مختلف متفاوت است.

گرایش جنسی مترادف با فعالیت جنسی نیست. بسیاری از نوجوانان، همچون بزرگسالان، ممکن است خود را لزبین، همجنس‌گرا یا دوجنس‌گرا بدانند، بی‌آنکه تاکنون هیچ‌گونه تجربه جنسی با افراد هم‌جنس خود داشته باشند. در مقابل، برخی جوانان تجربه‌های جنسی با فردی از هم‌جنس خود داشته‌اند، اما خود را لزبین، همجنس‌گرا یا دوجنس‌گرا نمی‌دانند. این موضوع به‌ویژه در دوران نوجوانی اهمیت دارد؛ زیرا تجربه‌کردن و کشف ابعاد مختلف وجودی، در این مرحله از رشد، امری طبیعی و رایج است.

نوجوانان لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا مسیرهای رشدی‌ را طی می‌کنند که هم با مسیرهای رشد نوجوانان دگرجنس‌گرا شباهت دارد و هم از آن‌ها متفاوت است. همه نوجوانان با چالش‌های رشدی مشخصی روبه‌رو هستند؛ از جمله پرورش مهارت‌های اجتماعی، اندیشیدن درباره انتخاب‌های شغلی و یافتن جایگاه خود در میان گروه همسالان. همانند بیشتر نوجوانان دگرجنس‌گرا، بیشتر نوجوانان لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا نیز افرادی سالم هستند که پیوندهای عاطفی معناداری با خانواده، همسالان، مدارس و نهادهای مذهبی خود دارند و در این محیط‌ها مشارکت کرده و نقش مؤثری ایفا می‌کنند.

بااین‌حال، نوجوانان لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا ناگزیرند با پیش‌داوری‌ها، تبعیض و خشونت موجود در جامعه و در برخی موارد، در خانواده، مدرسه و محیط اجتماعی خود نیز مواجه شده و با پیامدهای آن کنار بیایند. چنین به‌حاشیه‌راندنی تأثیرات منفی بر سلامت جسمانی، روانی و وضعیت تحصیلی نوجوانان لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرایی دارد که آن را تجربه می‌کنند. برای مثال، در یک مطالعه مشخص شد که این دانش‌آموزان در مقایسه با دانش‌آموزان دگرجنس‌گرا، بیشتر گزارش داده‌اند که به دلیل ترس، از حضور در مدرسه خودداری کرده‌اند، از سوی دانش‌آموزان دیگر مورد تهدید قرار گرفته‌اند و اموالشان در مدرسه آسیب دیده است. به نظر می‌رسد ترویج تلاش‌ها برای تغییر گرایش جنسی از طریق درمان یا فعالیت‌های مذهبی در مدارس، احتمال مواجهه این نوجوانان با آزار و اذیت، آسیب و ترس را تشدید کند.

یکی از پیامدهای انزوا و فقدان حمایت که برخی از نوجوانان لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا تجربه می‌کنند، میزان بالاتر پریشانی عاطفی، اقدام به خودکشی، و رفتارهای جنسی پرخطر و مصرف مواد است. ازآنجا که ترس موجه این نوجوانان از مورد آزار و اذیت قرار گرفتن یا آسیب دیدن، ممکن است تمایل آنان را به درخواست کمک کاهش دهد، اهمیت دارد که محیط مدارس فضایی پذیرا داشته باشد تا این نوجوانان احساس راحتی کرده و بتوانند افکار و نگرانی‌های خود را با دیگران در میان بگذارند؛ از جمله اینکه این امکان را داشته باشند که گرایش جنسی خود را برای دیگران آشکار کنند.

چنین آشکارسازی‌ای، بیانگر تمایلی طبیعی برای به‌اشتراک‌گذاشتن اطلاعات شخصی درباره خود با افراد مهم زندگی است و باید نیز به همین اعتبار مورد احترام قرار گیرد. برای نوجوانان امری سالم و طبیعی است که تجربه‌های عاطفی تازه خود، مانند علاقه‌مند شدن به فردی جدید، یا چگونگی گذراندن آخر هفته‌شان را با دوستان و خانواده خود در میان بگذارند. برای فراهم کردن چنین محیط پذیرا و حمایتگری، کارکنان مدارس باید ماهیت فرایند تحول و شکل‌گیری گرایش جنسی را درک کرده و از رشد و تحول سالم همه نوجوانان حمایت کنند. اگر محیط مدارس برای دانش‌آموزان لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا مثبت‌تر و حمایتگرتر شود، به احتمال زیاد، تفاوت میان این دانش‌آموزان و سایر دانش‌آموزان از نظر مخاطرات مرتبط با سلامت جسمانی، سلامت روان و سوءمصرف مواد کاهش خواهد یافت.

تلاش‌ها برای تغییر گرایش جنسی از طریق روان‌درمانی

اصطلاحات «روان‌درمانی ترمیمی» و «روان‌درمانی با هدف تغییر گرایش جنسی» به مشاوره و روان‌درمانی‌هایی اشاره دارند که با هدف از میان بردن یا سرکوب همجنس‌گرایی انجام می‌شوند. مهم‌ترین نکته درباره این «درمان‌ها» آن است که مبنای آن‌ها برداشتی از همجنس‌گرایی است که از سوی تمامی حرفه‌های اصلی حوزه سلامت روان رد شده است. راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی که از سوی انجمن روان‌پزشکی آمریکا منتشر شده و معیارهای این حوزه را تعریف می‌کند، همجنس‌گرایی را در زمره اختلالات روانی قرار نمی‌دهد. تمامی دیگر سازمان‌های اصلی حرفه‌ای در حوزه سلامت نیز در سال ۱۹۷۳، از تصمیم انجمن روان‌پزشکی آمریکا مبنی بر خارج کردن همجنس‌گرایی از طبقه‌بندی اختلالات روانی حمایت کردند. بنابراین، این تصور که همجنس‌گرایی یک اختلال روانی است، یا اینکه شکل‌گیری کشش و گرایش به هم‌جنس در برخی نوجوانان به هر نحوی غیرطبیعی یا از نظر روانی ناسالم است، از حمایت هیچ‌یک از سازمان‌های اصلی و معتبر حرفه‌ای در حوزه سلامت و سلامت روان برخوردار نیست.

با وجود اجماع کلی در میان حرفه‌های اصلی پزشکی، سلامت و سلامت روان مبنی بر اینکه هم دگرجنس‌گرایی و هم همجنس‌گرایی، جلوه‌هایی طبیعی از گرایش جنسی انسان هستند، برخی سازمان‌های سیاسی و مذهبی، تلاش‌ها برای تغییر گرایش جنسی از طریق روان‌درمانی را پذیرفته و به‌طور گسترده و فعالانه در میان عموم مردم ترویج کرده‌اند. بااین‌حال، چنین تلاش‌هایی بالقوه می‌توانند آسیب‌های جدی به نوجوانان وارد کنند؛ زیرا این دیدگاه را القا می‌کنند که گرایش جنسی نوجوانان لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا نوعی بیماری یا اختلال روانی است. افزون بر این، در این رویکردها، ناتوانی فرد در تغییر گرایش جنسی خود، اغلب به‌عنوان نوعی شکست شخصی و اخلاقی قلمداد می‌شود.

در پی ترویج گسترده و فعالانه تلاش‌ها برای تغییر گرایش جنسی از طریق روان‌درمانی، شماری از سازمان‌های حرفه‌ای در حوزه پزشکی، سلامت و سلامت روان، بیانیه‌هایی عمومی درباره خطرات این رویکرد منتشر کرده‌اند. آکادمی پزشکی کودکان آمریکا، انجمن مشاوره آمریکا، انجمن روان‌پزشکی آمریکا، انجمن روان‌شناسی آمریکا، انجمن مشاوران مدارس آمریکا، انجمن ملی روان‌شناسان مدارس و انجمن ملی مددکاران اجتماعی که در مجموع نمایندگی بیش از ۴۸۰ هزار متخصص سلامت روان را بر عهده دارند، همگی بر این موضع تأکید کرده‌اند که همجنس‌گرایی اختلال روانی نیست و بنابراین، چیزی نیست که نیازمند درمان باشد یا بتوان آن را «درمان» کرد.

  • آکادمی پزشکی کودکان آمریکا به نوجوانان توصیه می‌کند: «اگر درباره هویت جنسی خود احساس سردرگمی می‌کنید، مشاوره می‌تواند برای شما مفید باشد. از هرگونه درمانی که ادعا می‌کند می‌تواند گرایش جنسی فرد را تغییر دهد، یا هر رویکرد درمانی‌ای که همجنس‌گرایی را نوعی بیماری تلقی می‌کند، پرهیز کنید.»
  • انجمن مشاوره آمریکا در سال ۱۹۹۸ قطعنامه‌ای را به تصویب رساند که در آن اعلام کرد با معرفی نوجوانان و بزرگسالان لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا به‌عنوان افرادی دچار بیماری روانی، صرفاً به دلیل گرایش جنسی‌شان، مخالف است. این انجمن همچنین از انتشار و گسترش اطلاعات دقیق درباره گرایش جنسی، سلامت روان و مداخلات مناسب حمایت می‌کند تا با پیش‌داوری‌هایی که ریشه در ناآگاهی یا باورهای بی‌اساس درباره گرایش جنسی به هم‌جنس دارند، مقابله شود. علاوه بر این، در آوریل ۱۹۹۹، شورای اداره‌کننده انجمن مشاوره آمریکا موضعی در مخالفت با ترویج «روان‌درمانی ترمیمی» به‌عنوان روشی برای «درمان» افراد همجنس‌گرا اتخاذ کرد.

علاوه بر این، در «آیین‌نامه اخلاق حرفه‌ای انجمن مشاوره آمریکا» آمده است: «مشاوران از فنون، روش‌ها و شیوه‌های مداخله‌ای استفاده می‌کنند که مبتنی بر مبانی نظری بوده و یا از پشتوانه تجربی یا علمی برخوردار باشند. مشاورانی که از چنین فنون، روش‌ها و شیوه‌هایی استفاده نمی‌کنند، موظف‌اند آن‌ها را به‌عنوان روش‌های "اثبات‌نشده" یا "در حال توسعه" معرفی کرده، خطرات احتمالی و ملاحظات اخلاقیِ به‌کارگیری آن‌ها را توضیح داده و برای محافظت از مراجعان در برابر آسیب‌های احتمالی، اقدامات لازم را انجام دهند.»

  • انجمن روان‌پزشکی آمریکا در بیانیه موضع‌گیری خود در سال ۲۰۰۰ درباره روان‌درمانی «ترمیمی» چنین اعلام کرده است: «روش‌های روان‌درمانی با هدف تبدیل یا "ترمیم" همجنس‌گرایی، بر نظریه‌هایی درباره تحول و رشد مبتنی هستند که اعتبار علمی آن‌ها محل تردید است. افزون بر این، گزارش‌های موردی درباره "درمان‌شدن" افراد، با گزارش‌های موردی دیگری درباره آسیب‌های روان‌شناختی ناشی از این روش‌ها در تعارض قرار دارند. در طول چهار دهه گذشته، درمانگرانِ مدافع روان‌درمانی "ترمیمی" هیچ پژوهش علمیِ دقیق و معتبری ارائه نکرده‌اند که ادعاهای آنان درباره درمان همجنس‌گرایی را تأیید کند. تا زمانی که چنین پژوهش‌هایی در دسترس قرار نگرفته‌اند، [انجمن روان‌پزشکی آمریکا] به متخصصان پایبند به اصول اخلاق حرفه‌ای توصیه می‌کند از هرگونه تلاش برای تغییر گرایش جنسی افراد خودداری کرده و این اصل پزشکی را همواره مدنظر داشته باشند که در وهله نخست، نباید آسیبی وارد کرد.»

خطرات احتمالی روان‌درمانی ترمیمی بسیار جدی است و می‌تواند پیامدهایی از جمله افسردگی، اضطراب و رفتارهای خودتخریب‌گرانه به همراه داشته باشد؛ زیرا همسویی درمانگر با پیش‌داوری‌های اجتماعی علیه همجنس‌گرایی ممکن است نفرت از خود را که بیمار از پیش تجربه می‌کند، تشدید کند. بسیاری از بیمارانی که روان‌درمانی ترمیمی را تجربه کرده‌اند، گزارش می‌کنند که به‌اشتباه به آن‌ها گفته شده است افراد همجنس‌گرا، افرادی تنها و ناراضی هستند که هرگز به پذیرش یا رضایت‌مندی در زندگی دست نخواهند یافت. در این رویکرد، این احتمال که فرد بتواند در مقام یک مرد همجنس‌گرا یا یک زن لزبین، به شادی و روابط بین‌فردی رضایت‌بخش دست یابد، مطرح نمی‌شود. همچنین، راهکارهای جایگزین برای مواجهه با پیامدهای انگ‌زنی اجتماعی نیز مورد بحث قرار نمی‌گیرند.

بنابراین، انجمن روان‌پزشکی آمریکا با هرگونه درمان روان‌پزشکی، از جمله روان‌درمانی ترمیمی یا تبدیل‌درمانیِ استوار بر این فرض که همجنس‌گرایی به‌خودی‌خود یک اختلال روانی است، یا فرد باید گرایش همجنس‌گرایانه خود را تغییر دهد، مخالف است.

انجمن روان‌شناسی آمریکا در قطعنامه سال ۱۹۹۷ خود با عنوان «پاسخ‌های درمانی مناسب به گرایش جنسی» که به تأیید انجمن ملی روان‌شناسان مدارس نیز رسیده است، چنین اعلام می‌کند: «انجمن روان‌شناسی آمریکا با معرفی نوجوانان و بزرگسالان لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا به‌عنوان افرادی دچار بیماری روانی، صرفاً به دلیل گرایش جنسی‌شان، مخالف است و با این هدف که با پیش‌داوری‌هایی مقابله شود که ریشه در ناآگاهی یا باورهای بی‌اساس درباره گرایش جنسی دارند، از انتشار و ترویج اطلاعات دقیق درباره گرایش جنسی، سلامت روان و مداخلات مناسب حمایت می‌کند.»

  • انجمن مشاوران مدارس آمریکا در بیانیه موضع‌گیری خود درباره نقش مشاوران حرفه‌ای مدارس در قبال نوجوانان لزبین، همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا، تراجنسیتی و نوجوانانی که هنوز در حال پرسشگری و شناخت گرایش جنسی یا هویت جنسیتی خود هستند، چنین اعلام می‌کند: «نوجوانان لزبین، همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا، تراجنسیتی و نوجوانانی که در حال پرسشگری درباره گرایش جنسی یا هویت جنسیتی خود هستند، همانند نوجوانان دگرجنس‌گرا، اغلب از دوران پیش از نوجوانی یا نوجوانی، فرایند خودشناسی و شناسایی هویت خود را آغاز می‌کنند. این فرایندهای رشدی، فعالیت‌های شناختی، عاطفی و اجتماعی ضروری هستند و اگرچه ممکن است بر روند رشد و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموز تأثیر بگذارند، نشانه بیماری، اختلال روانی یا مشکلات عاطفی نبوده و لزوماً به معنای فعالیت جنسی نیز نیستند. ...

تلاش برای تغییر گرایش جنسی یا هویت جنسیتی دانش‌آموز، در حیطه وظایف مشاور حرفه‌ای مدرسه قرار نمی‌گیرد؛ بلکه وظیفه او حمایت از دانش‌آموزان لزبین، همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا، تراجنسیتی و پرسشگر است تا زمینه پیشرفت تحصیلی و بهزیستی فردی آنان فراهم شود. ...

با توجه به اینکه گرایش جنسی بیماری نیست و نیازی به درمان ندارد، مشاوران حرفه‌ای مدارس می‌توانند برای حمایت از این دانش‌آموزان، خدماتی مانند برنامه‌ریزی فردی یا خدمات حمایتی متناسب با نیازهای آنان ارائه دهند. این خدمات می‌توانند با هدف تقویت پذیرش خود، کمک به مواجهه با پذیرش اجتماعی، آگاهی‌بخشی درباره مسائل مرتبط با «آشکارسازی گرایش جنسی یا هویت جنسیتی» و از جمله چالش‌هایی که خانواده‌ها ممکن است در جریان این فرایند با آن روبه‌رو شوند، و نیز شناسایی منابع و امکانات حمایتی مناسب در جامعه ارائه شوند.»

  • انجمن ملی مددکاران اجتماعی آمریکا در بیانیه سیاست‌گذاری خود درباره مسائل مرتبط با افراد لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا، موضع خود را چنین بیان می‌کند: «این انجمن از سیاست‌هایی در بخش‌های دولتی و خصوصی حمایت می‌کند که تبعیض را تضمین‌شده نفی کنند، نسبت به نیازهای بهداشتی و سلامت روان افراد لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا حساس باشند و درک و شناخت فرهنگ‌های این گروه‌ها را ارتقا دهند. برچسب زدن اجتماعی علیه افراد لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا گسترده بوده و یکی از عوامل اصلی‌ای به شمار می‌آید که برخی افراد را به جست‌وجوی راه‌هایی برای تغییر گرایش جنسی سوق می‌دهد. درمان‌های تبدیلی گرایش جنسی بر این فرض استوارند که گرایش همجنس‌گرایانه هم آسیب‌شناختی است و هم انتخابی آزادانه از سوی فرد (بنابراین می‌تواند با اراده خود آن را تغییر دهد)، محسوب می‌شود. هیچ‌گونه داده‌ای اثربخشی روان‌درمانی ترمیمی یا درمان‌های تبدیلی را نشان نمی‌دهد و در واقع، این روش‌ها ممکن است زیان‌بار باشند. انجمن ملی مددکاران اجتماعی معتقد است مددکاران اجتماعی مسئول هستند که دانش و اطلاعات موجود و پذیرفته‌شده درباره گرایش جنسی و نیز فقدان داده‌هایی را که حاکی از نتایج مثبت روان‌درمانی ترمیمی باشند، برای مراجعان خود توضیح دهند. این انجمن، مددکاران اجتماعی را از ارائه درمان‌هایی با هدف تغییر گرایش جنسی یا ارجاع مراجعان به متخصصان و برنامه‌هایی که مدعی انجام چنین کاری هستند، برحذر می‌دارد. انجمن ملی مددکاران اجتماعی بار دیگر بر موضع خود در مخالفت با روان‌درمانی ترمیمی و درمان‌هایی که با هدف تغییر گرایش جنسی انجام می‌شوند، تأکید کرده و با ارجاع مراجعان به متخصصان یا برنامه‌هایی که مدعی ارائه چنین درمان‌هایی هستند نیز مخالفت می‌ورزد.»

همان‌گونه که این بیانیه‌ها به‌روشنی نشان می‌دهند، سازمان‌های حرفه‌ای پیشرو در سطح کشور در حوزه‌های پزشکی، سلامت و سلامت روان، از تلاش‌ها برای تغییر گرایش جنسی نوجوانان از طریق روان‌درمانی حمایت نکرده و نگرانی‌های جدی خود را درباره آسیب‌های احتمالی ناشی از این تلاش‌ها مطرح کرده‌اند.

تلاش‌ها برای تغییر گرایش جنسی از طریق فعالیت‌های مذهبی

اصطلاحات «فعالیت‌های مذهبی با هدف ترک همجنس‌گرایی» و «فعالیت‌های مذهبی با هدف تحول» برای توصیف تلاش‌های برخی افراد و سازمان‌های مذهبی به کار می‌روند که می‌کوشند از طریق فعالیت‌ها و آموزه‌های مذهبی، گرایش جنسی افراد را تغییر دهند. این افراد و سازمان‌ها معمولاً بر اساس دیدگاه‌های مذهبی خاص خود، نگرش منفی‌ای نسبت به همجنس‌گرایی دارند. به‌طور کلی، تلاش‌ها برای تغییر گرایش جنسی از طریق فعالیت‌های مذهبی بر این رویکرد استوارند که گرایش جنسی را می‌توان از طریق توبه و ایمان تغییر داد. علاوه بر این، برخی افراد و گروه‌هایی که تلاش‌ها برای تغییر گرایش جنسی از طریق روان‌درمانی را ترویج می‌کنند نیز با دیدگاه‌های مذهبی‌ای مرتبط هستند که نگرشی منفی نسبت به همجنس‌گرایی دارند.

ازآنجاکه فعالیت‌های مذهبی با هدف ترک همجنس‌گرایی و فعالیت‌های مذهبی با هدف تحول، معمولاً همجنس‌گرایی را گناه‌آلود یا شرارت‌بار معرفی می‌کنند، ترویج این فعالیت‌ها یا درمان‌های مرتبط با آن‌ها در مدارس، به احتمال زیاد خطر به‌حاشیه‌رانده‌شدن، آزار و اذیت، آسیب و ترسی را که دانش‌آموزان لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا تجربه می‌کنند، تشدید خواهد کرد. علاوه بر این، محتوای مذهبی این فعالیت‌ها و درمان‌های مرتبط با آن‌ها، مسائل حقوقی‌ای را نیز مطرح می‌کند که در بخش بعدی به آن‌ها پرداخته خواهد شد.

......................................................

پی‌نوشت اول:

ائتلاف آگاه است که امروزه هنگام اشاره به افراد «لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا»، افزودن اصطلاح «تراجنسیتی»  نیز رواج یافته است. بااین‌حال، ائتلاف تصمیم گرفت که افزودن این اصطلاح با هدف و مقصود آن از تدوین این کتابچه همخوانی ندارد؛ زیرا موضوع مورد بحث، ترویج درمان‌ها و فعالیت‌های مذهبی با هدف تغییر گرایش جنسی است (یعنی کشش عاطفی و جنسی به جنس دیگر، به هم‌جنس خود یا به هر دو جنس)، نه هویت جنسیتی (تجربه روان‌شناختی فرد از مرد یا زن بودن). ائتلاف خاطرنشان می‌کند که این دو گروه از نوجوانان، گروه‌هایی کاملاً مجزا و منفک از یکدیگر نیستند. برخی از نوجوانان لزبین، همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا، تراجنسیتی هستند. افزون بر این، افرادی که ظاهر و رفتارشان مغایر با هنجارها و نقش‌های جنسیتی تلقی می‌شود، اغلب هدف تبعیض و خشونت مبتنی بر گرایش جنسی قرار می‌گیرند. ائتلاف با حذف اصطلاح تراجنسیتی از این کتابچه، به‌هیچ‌وجه قصد ندارد نگرانی‌های واقعی درباره امنیت و سلامت و بهزیستی نوجوانان تراجنسیتی در مدارس را کم‌اهمیت جلوه دهد. ما تلاش کرده‌ایم منابع مرتبط با نوجوانان تراجنسیتی را در بخش منابع (صفحات ۱۷ تا ۱۹) بگنجانیم.

پی‌نوشت دوم:

بخش «اصول حقوقی مرتبط» به دلیل آنکه به قوانین، مقررات و رویه‌های حقوقی ایالات متحده آمریکا پرداخته و ناظر بر نظام حقوقی این کشور است، در این ترجمه حذف شده است.

......................................................

این مطلب با تأیید و حمایت سازمان‌های زیر منتشر شده است:

  • آکادمی پزشکی کودکان آمریکا (American Academy of Pediatrics)
  • انجمن مدیران مدارس آمریکا (American Association of School Administrators)
  • انجمن مشاوره آمریکا (American Counseling Association)
  • فدراسیون معلمان آمریکا (American Federation of Teachers)
  • انجمن روان‌شناسی آمریکا (American Psychological Association)
  • انجمن مشاوران مدارس آمریکا (American School Counselor Association)
  • انجمن سلامت مدارس آمریکا (American School Health Association)
  • بنیاد ائتلاف ادیان (Interfaith Alliance Foundation)
  • انجمن ملی روان‌شناسان مدارس (National Association of School Psychologists)
  • انجمن ملی مدیران مدارس متوسطه (National Association of Secondary School Principals)
  • انجمن ملی مددکاران اجتماعی (National Association of Social Workers)
  • انجمن ملی آموزش‌وپرورش (National Education Association)
  • انجمن مددکاری اجتماعی مدارس آمریکا (School Social Work Association of America)

......................................................

این مطلب ترجمه‌ای‌ست از:

Just the facts about sexual orientation and youth: A primer for principals, educators, and school personnel. (2008).Washington, DC: American Psychological Association.